HUMO Jonge Leeuwen – Dries Van Langendonck (15), Formule 4-Talent

Als het circuit van Zolder een menselijk lichaam zou zijn, dan wonen Dries Van Langendonck en zijn familie in één van de twee oksels. De tuin van hun huis loopt letterlijk tot aan het asfalt van het circuit, en vanaf een door opa getimmerde tribune zie je rechts de Sacramentsheuvel en links de Gilles Villeneuve-chicane. We zitten aan een grote witte tafel, op een kast staan vijf kleurrijke helmen. Dries draagt een T-shirt van McLaren – het team dat hem al op zijn 14de vastlegde voor zijn Driver Development Programme. Kenners die hem al zijn hele carrière volgen, beweren dat hij ‘hét’ heeft. Als ik twee uur later bij hem buitenstap, ben ik daar 300 procent van overtuigd.

HUMO Zit ik tegenover een toekomstige formule 1-coureur, Dries?
DRIES VAN LANGENDONCK «Het is in elk geval mijn grote droom. Maar de weg is nog héél lang, hè. Er kan nog van alles gebeuren. En we zullen veel geld nodig hebben. De weg naar de formule 1 is heel duur. Maar aan mij zal het zeker niet liggen, ik ga er keihard voor blijven werken.»

HUMO Je papa heeft ook altijd aan karting gedaan, heb je via hem de microbe te pakken gekregen?
VAN LANGENDONCK (begint hard te lachen) «Toen ik klein was, was ik bang van karten. Ik wilde dat absoluut niet.»
ESTER MEEUS (mama) «Mijn man Frank nam Dries soms mee naar het karting in Genk. Hij probeerde hem dan in zo’n babykart te zetten, maar dat mocht van Dries alleen als hij beloofde om de motor niet aan te zetten (lacht).»
VAN LANGENDONCK «Ik hield niet van drukte en lawaai – nog altijd niet, trouwens. Ik zit het liefst in mijn eigen bubbeltje.»